Mutluluğa Bağlantı
Bağ kurulması gereken;
çaba isteyen olarak düşünülür.
Karşılıklı uyum için gereklidir.
Gereği de kurallar belirleyip, sınırlar çizmektir.
Sosyal normlar, ilişki kuralları gibi.
Oysa ki:
Güçle kurulan ilişkiler,
Tekrar eden davranışlar ve
Kalıplaşmış ritüeller ile
Yapay ilişkiler doğurur.
Şöyle ki:
Bağ kurma çabasının kendisi
Bağın yokluğunu ispatlar.
Zorla kurulan suni bağ ise
İnsanları iki yüzlü yapar.
Hal bu ki:
Bağ kurulmaz.
Zaten vardır.
Var olanın üstüne kurulan ise
Onun yapayı, simülesi olur.
Aslını bilmeden, sureti yaşayan da
Hayatını ritüellerin arasında bulur kendini.
Yapılması gerekenler
Toplum tarafından
Öğretilir, ezberletilir
Baskı ile uygulanır.
Uygulamayan da dışlanır.
Aile baskısı
İş baskısı
Eş baskısı
Bazen hepsi üst üste gelir.
Baskı altında yapılan
Suni bağ kurma çabası
İnsanı bir makineye dönüştürür.
Böyle bir insan
Ancak bir makine kadar mutlu olur.
Aslında;
Bağ, yeni bir şey inşa etmek değildir.
Bağ, var olana yönelmek, ona dönmektir.
İkili ilişkilerde yönelimin sonucu
Bazen empati, bazen sempati olarak çıkar.
Bağın neticeleridir bunlar.
İkisi de güzeldir,
Ama birbirinden farklıdır.
İkisinin ortak yanı, pati‘dir.
Pati ise yaşantı demektir.
Sempatideki Syn, birliktelik;
Empatideki Em, içindeliktir.
Bağa yönelen:
Sempatik olur birlikte yaşar;
Yaşananı hisseder.
Ya da
Empatik olup içinde yaşar;
Yaşananı anlar.
Birisi duygusal yakınlık,
Diğeri anlamsal yakınlık.
İkisi de bağın kendisi değil,
Bağın ucundaki yaşamdır.
Eğer asıl olan bağ duruyorken,
Simüle bir bağ kurulursa
Empati taklite,
Sempati ukalalığa dönüşür.
Peki bir bağ olmasaydı?
Doğal sonuç:
ne empatik, ne sempatik olunurdu.
Patikiğin olmadığı, Apatik olunurdu.
Yaşamsız, yaşamdan kopuk.
Böyle insan ne anlar, ne de hisseder.
Kuran’ın özünde de vardır.
Bugün çoğu zaman fark edilmez.
2 tane harf ile başlar anlatmaya:
Sad ve Lam: SL (ص ل)
Üçüncü harf ile dönüşürler kelama.
SL’nin yanına Vav gelir:
SLV (ص ل و) bağı sürdürmeyi anlatır.
Yanına Ye gelir:
SLY (ص ل ي) bağın içine girmeyi anlatır.
Yanına Hemze gelir:
Sıla (صِ ل ة) bağın devamlılığını anlatır.
Araya bir Elif koyar.
Salat (ص ل ا ة) bağ içinde kalma hâlini söyler.
Salat’ı namaz diye biliriz biz.
Namaz için yönelmek de denir.
Yaratanla olan bağa yönelmek,
O’nunla birlikte yaşamaktır.
Sıla yatay bir bağ ise: insanla insan arasında.
Salat ise dikey bir bağdır: insanla Allah arasında.
Mutluluk, bağın farkında olmaktır.
Gerisi,
hissederek ve anlayarak
yaşamaktır.